In memoriam: Wim Pas

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering. Afgelopen dinsdag is Wim Pas in de woning van z’n zoon Robin onverwacht overleden. Hij kijkt terug op een jaar van liefde en transformatie.

Na een zoektocht van enkele dagen door zijn geliefde Rik is Wim in de woning van zijn zoon Robin onder de douche aangetroffen. Hij was toen al overleden. Een dag eerder was hij in het ziekenhuis opgenomen omdat hij pijn had, maar ze vonden niets en hebben hem weer naar huis gestuurd. Mocht je afgelopen jaar weleens een meetup van de groep Men in Touch NL hebben bezocht, dan is de kans groot dat je Wim hebt ontmoet. Wim kan terugkijken op een jaar van transformatie, waarbij hij intens uiting gaf aan intimiteit en liefde met andere mannen. Hij was de afgelopen tijd vervuld van diep geluk en leefde vol in het moment. Wim, we houden van je. Je blijft voortbestaan in onze harten.

Kortgeleden, op de terugweg van Tienhoven naar Nijmegen, schreef Wim mij de volgende woorden:

Voor Liefde is het nooit te laat
Je wordt een bloem die opengaat

Deep in the Lakelands of the West
Where Purple hides the Dragons nest
And Darkness reigns beneath the Blue
A silver hissing kisses you
And Yellow whispered words break through

The Song of Thousand Teardrops

Six Wings She has
Though She won’t flee
Her Island full of Mystery

One Eye She has
Though She can’t See
just MIRRORING Necessity

The Skin of the Rainbow Dragon

Voor Liefde is het nooit te laat
Je wordt een bloem die opengaat.

Zijn laatste bericht: “Waai niet weg”